dlaczego czubki liści spiralnej albuki wysychają

Opis kultury

Roślina ma lekko spłaszczoną białawą cebulkę, z której wystaje elegancka rozeta zielonych liści (15-20 sztuk) zwinięta jak serpentyna. Długość płytek w rozszerzonej formie z reguły nie przekracza 35 cm, a niebieskawe szypułki mogą sięgać 60 cm.

Kwiatostany przypominające kolce zawierają od 10 do 20 pąków. Corolla w kształcie dzwonu z 6 płatkami ułożonymi w 2 koła. Otwierają się tylko zewnętrzne płaty, wewnętrzne pozostają zamknięte. Kwiaty mają szeroki zielony podłużny pasek i żółtą obwódkę.

Posiadają delikatny kremowy aromat z nutą wanilii, która nasila się wieczorem.

Ojczyzną spiralnej albuki jest Republika Południowej Afryki, co wyjaśnia niezbyt znany cykl życia. Latem roślina rozpoczyna okres uśpienia, a zimą następuje aktywny wzrost i rozwój, którego kulminacją jest bujne kwitnienie na wiosnę. W miejscu pąków znajdują się pudełka z nasionami.

Niezwykły kształt liści nie jest wybrykiem natury, ale szansą na przetrwanie w gorącym, suchym klimacie. Im wyższa temperatura i dłuższe godziny dzienne, tym bardziej płyty skręcają się w ciasne spirale. Ta cecha pomaga sukulentowi chronić się przed utratą płynów i nie przegrzewać się pod palącymi promieniami.

Dbaj o spiralną albukę w domu

Główną trudnością, która pojawia się przed właścicielami „kręconej” urody, jest stworzenie mikroklimatu jak najbardziej zbliżonego do cech naturalnego środowiska:

  • Oświetlenie. Obfitość światła słonecznego jest kluczem do aktywnego wzrostu i rozwoju, długiego kwitnienia. Wybrane miejsce powinno być jak najbardziej jasne, nawet bezpośrednia ekspozycja na promieniowanie ultrafioletowe nie może zaszkodzić roślinie. Odpowiednie okna skierowane na wschód, zachód i południe. Biorąc pod uwagę, że faza wegetacji przypada na okres zimowy, konieczne jest zapewnienie dodatkowego sztucznego oświetlenia fitolampami. Godziny dzienne muszą wynosić co najmniej 14 godzin.
  • Reżim temperaturowy. Odgrywa jedną z kluczowych ról w domowej pielęgnacji albuki spiralnej. W czasie upałów wskaźniki ciepła powinny wahać się w zakresie 25°C-28°C, w chłodne 13°C-15°C. Aby zapewnić kwitnienie, od końca listopada do grudnia dzienne różnice temperatur powinny być potrojone. Konieczne jest, aby w dzień termometr utrzymywał temperaturę 10°C-15°C, w nocy 6°C-10°C.
  • Jak podlewać. System korzeniowy nie reaguje dobrze na stagnację płynów lub nadmierną wilgotność gleby. Może się rozpocząć proces rozkładu. Dlatego zabieg należy przeprowadzić dopiero po wyschnięciu wierzchniej warstwy podłoża. Podlewanie odbywa się miękką osiadłą wodą. Na początku okresu odpoczynku, gdy płytki opadają, zmniejsza się, a następnie całkowicie zatrzymuje. Od pierwszych dni listopada przywracana jest wilgotność gleby.
  • Top dressing . Opieka domowa obejmuje również stosowanie nawozów mineralnych. Zaleca się stosowanie specjalnych preparatów na sukulenty. Pierwszy pogłówny opatrunek nakłada się na początku fazy aktywnego wzrostu (w listopadzie), ostatni raz – po kwitnieniu. Częstotliwość – co 2 tygodnie.
  • Z powodu nadmiernego podlewania liście przestają się skręcać, stają się mięsiste i gęste. Nie można też być gorliwym przy złożonych nawozach mineralnych – może rozpocząć się gnicie systemu korzeniowego.

    Kwitnienie i spoczynek

    Spirala Albuka wyrzuca szypułkę z pąkami w kwietniu – maju. Czas kwitnienia wynosi około 2,5 miesiąca. Po zakończeniu procesu podlewanie należy ograniczyć. Po uschnięciu liści konieczne jest całkowite zaprzestanie nawilżania gleby, ponieważ nadchodzi czas uśpienia.

    W tym okresie konieczne jest przeniesienie kwiatu do ciemnego miejsca o temperaturze pokojowej. Przed końcem fazy snu (w listopadzie) sukulent należy przesadzić, a glebę zwilżyć. Wraz z pojawieniem się młodych blaszek liściowych ważne jest, aby roślina zapewniała zwykłe warunki – jasne światło, systematyczne podlewanie i opatrunek wierzchni. Dopóki nie pojawi się szypułka, albuka potrzebuje chłodu.

    Aby stymulować kwitnienie, stosuje się dzienną różnicę temperatur.

    Funkcje przeszczepu

    Surowe ograniczenia procedury dotyczą wyłącznie okresu. Transplantacja jest pożądana do przeprowadzenia w listopadzie. Można go przeprowadzać każdej jesieni, 1 raz na 2-3 lata lub w razie potrzeby: kiedy korzenie rośliny doniczkowej opanują całą bryłę ziemi w doniczce.

    Garnek powinien być płytki, o średnicy 3-4 cm większy niż rozmiar poprzedniego pojemnika. Najlepiej przesadzić kwiat na gotowe podłoże na sukulenty. Jest lekki, sypki, pożywny, dobrze przepuszcza powietrze i ciecz.

    Dodatkowo do gleby można dodać gruboziarnisty piasek (na przykład jaspis) i perlit.

    Procedura odbywa się w kilku etapach:

  • Połóż dwucentymetrową warstwę drenażu na dnie doniczki. Razem z ziemią należy go prażyć w piekarniku w temperaturze 220 ° C lub zalać wrzącą wodą w celu dezynfekcji.
  • Wylej 3 cm ziemi na wierzch.
  • Ostrożnie wyjmij żarówkę ze starego pojemnika. Jeśli istnieje podejrzenie uszkodzenia, korzenie należy uwolnić z ziemi, usunąć niezdrowe części. Oczyścić narośla i wysuszyć zgniliznę nożem, zanurzyć w słabym roztworze nadmanganianu potasu do dezynfekcji.
  • Połóż cebulę na podłożu i dodaj ziemię. Około 2/3 główki sadzenia powinno znajdować się nad ziemią. Nie możesz wypełnić więcej niż połowę.
  • Jeśli roślina zostanie zatłoczona w doniczce, uschnie i bezustannie zrzuci liście.

    Metody reprodukcji

    W okresie wegetacyjnym w roślinie matecznej powstaje sporo cebul potomnych. Jesienią, podczas przesadzania do nowego podłoża, należy je starannie odseparować i posadzić w pojedynczych doniczkach, których średnica nie przekracza 8 cm.

    Ta metoda rozmnażania pomaga zachować wszystkie cechy odmianowe kwiatu matki: aromat pąków, skręt i kolor blaszek liściowych.

    Mniej popularną metodą są nasiona. I choć nie jest to bardzo skomplikowane, to jeśli zebrany materiał nie zostanie posadzony w ciągu sześciu miesięcy, to traci zdolność kiełkowania.

    Ponadto rośliny uprawiane tą metodą mogą znacznie różnić się właściwościami od sukulenta rodzicielskiego.

    Procedura odbywa się w kilku etapach:

  • Zbieraj pudełka z nasionami powstałymi po kwitnieniu. Przechowywać w ciemnym miejscu przez 3 tygodnie.
  • Połącz równą ilość piasku i gleby liściastej. Napełnij pojemnik do sadzenia mieszanką.
  • Zebrany materiał wysiać „proszkiem” na wierzch cienką warstwą gleby.
  • Stwórz warunki w szklarni, przykrywając pojemnik szklaną lub plastikową folią.
  • Przejdź do dobrze oświetlonego parapetu.
  • Regularnie wietrzyć i spryskiwać butelką z rozpylaczem. Utrzymuj temperaturę w granicach 27°C-28°C.
  • Pierwsze pędy pojawią się za 2 tygodnie. Folię lub szkło, które tworzą efekt cieplarniany, można usunąć.
  • Liście po kilku miesiącach przybiorą spiralny kształt. Za rok zakończy się tworzenie małej żarówki. Niektórzy hodowcy zalecają pozostawianie młodych pędów na zimę w pojemnikach grupowych, a jesienią przesadzanie do oddzielnych pojemników. Kwitnienia należy spodziewać się nie wcześniej niż po 3 latach.

    Choroby i szkodniki

    Spirala Albuka ma silną odporność, więc rzadko choruje. Ale jeśli podstawowe zasady opieki nie będą przestrzegane, właściciel zakładu może napotkać następujące problemy:

  • Gnijące bulwy. Powodem jest nadmierna wilgotność gleby. Nie da się wyleczyć kwiatu. Aby zapobiec występowaniu tego problemu, należy dostosować nawadnianie i zapobiegać stojącej wodzie.
  • Brązowe plamy na liściach. Początkowo są ledwo zauważalne, następnie stopniowo zwiększając średnicę stają się wypukłe. Dotknięte części wysychają i odpadają. Wskazuje to na obecność grzyba. Chore płytki należy usunąć, a roślinę doniczkową należy potraktować fungicydami.
  • Prostość liści . Brak spiral wskazuje na stagnację wilgoci i niewystarczającą ilość światła. Soczysty potrzebuje dodatkowego sztucznego oświetlenia (około 18 godzin).
    Jeśli liście kruszą się, oznacza to, że roślina została poddana silnemu spadkowi temperatury, przeniesiona w cień, została dotknięta przeciągiem z mroźnym wiatrem. Możliwą przyczyną może być również całkowite wyschnięcie podłoża lub jego stała wilgotność. Konieczne jest znalezienie czynnika prowokującego i wyeliminowanie go.
  • Brak kwitnienia. Najczęściej występuje z powodu niewłaściwie dobranego nawozu. Nadmierna ilość środków azotowych „zadziała” na rozwój zielonej masy i powstrzyma pączkowanie.
  • Najbardziej niebezpieczne szkodniki dla albuki to:

    Александр

    Все будет хорошо...

    Rate author